Er is een duidelijk moment van triomf wanneer je het laatste stukje van een puzzel op zijn plaats klikt. Je leunt achterover, kijkt naar het volledige beeld en voelt een golf van voldoening. Je hebt waarschijnlijk uren, misschien zelfs dagen, over een tafel gebogen zitten, honderden kartonnen vormen doorzoeken om een ​​prachtig landschap of een complex kunstwerk in elkaar te zetten. Maar vrijwel onmiddellijk volgt er een vraag: 'Wat nu?'

Wanneer heb je voor het laatst een legpuzzel voltooid? Voor velen van ons zijn puzzels een nostalgisch onderdeel van de kindertijd of een rustige bezigheid die bewaard wordt voor een regenachtige dag. Maar wat als dat eenvoudige tijdverdrijf zonder scherm eigenlijk een krachtige training voor je hersenen zou zijn?