Yeni bir yapboza başlamanın belirli bir ritmi vardır. Kutuyu açarsınız, masaya çarpan karton parçaların tatmin edici hışırtısını dinlersiniz ve bunları birer birer çevirirsiniz. Bilmeyenlerin büyük çoğunluğu için bir sonraki adım tartışılamaz: kenarları çözersiniz.

Muhtemelen yağmurlu bir Pazar öğleden sonrasını bir masanın üzerine eğilerek, yüzlerce karton parçasını ayıklayarak geçirmişsinizdir. Mükemmel bir şekilde birbirine kenetlenen iki şekli bulmanın özel bir tatmini var. Ancak o manzaranın ya da ünlü tablonun parçalarını bir araya getirirken hiç durup şu soruyu sordunuz mu: Buna neden yapboz deniyor?